insanlık nereye gitti Mustafa seven kalp

insanlık nereye gitti ha yaşamışsın ha ölmüşsün boş sözler söyleyen çok çare olan hiç yok sen çarezçe hayatını sürdüren seni yok sayan sayana Azrail kapını çalana kadar hatırını soran yok senden sonra sahte göz yaşı döken çok insanlık nereye gitti bilen yok çıkarın bittiği yerde hal hatır soran yok sevmemek kolay gelir açısına ortak olmak zordur sen giderken rol yapan çok yaşarken kıymet bilen yok cenazeni kaldıran dostun yok zorluklar içinde büyüttüğün evlatların son nefesini verirken yanda yok insanlık nereye gitti bilen yok 04 00 30 01 2026 şiir: Mustafa seven kalp